Dialog o losie i duszy

Stanisław Vincenz (1888—1971)

QUAKENBRÜCK (NIEMCY)

O WYSTAWIE

W kwietniu 1946 r. Vincenzowie opuścili Węgry, poddane Sowietom. Przez Bratysławę, Wiedeń
i Salzburg nielegalnie dotarli w połowie czerwca do Quakenbrück w Niemczech, gdzie stacjonowała polska jednostka wojskowa, w której służył ich syn Andrzej. Tu założyli wojskowe mundury, aby ułatwić wyrobienie nowych dokumentów.

Lena Vincenz przez Szwajcarię przedostała się do Londynu, żeby zamieszkać ze Stanisławem Aleksandrem. Zmarła w 1952 roku.

Near Quakenbrück, 1946

Okolice Quakenbrück, 1946

Stanisław Vincenz with his family in Quakenbrück, 1946

Stanisław Vincenz z rodziną w Quakenbrück, 1946

Lena Vincenz with her family and son’s friends, London, 1952

Lena Vincenz z rodziną i przyjaciółmi syna, Londyn, 1952

Irena Vincenz, Quakenbrück, 1946

Irena Vincenz, Quakenbrück, 1946

Andrzej Vincenz at Lena’s grave, London, after 1952

Andrzej Vincenz na grobie Leny, Londyn, po 1952

„Właściwie nie miałbym gustu stąpić nogą na ziemi Słobody, Kołomyi, Stanisławowa czy Lwowa. Wszędzie śmierć, to mniejsza, ale wszędzie podeptanie człowieczeństwa i bezsens tych niezliczonych śmierci, a przez to i życia. Jakiegoż wysiłku potrzeba i jakich ofiar, jakich przysiąg i ich dotrzymania, aby świat odzyskał sens, który jest nadal, ale który zdeptano tak bezbożnie, jak tylko człowiek potrafi”.

(Stanisław Vincenz, list do Gustawa Goldberga, 1948)